Ipinapakita ang mga post na may etiketa na roy. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na roy. Ipakita ang lahat ng mga post

Linggo, Agosto 28, 2011

Sabado, Marso 12, 2011

nang mangarap ang makata...

Libre lang mangarap.

At yan ang madalas gawin ng inyong likod, ang mangarap… minsan gising, minsang tulog, palaging nangangarap. Iba-iba… halo-halo… samu’t-sari… may mga imposibleng mangyari, at may mga talagang kagimbal-gimbal na parang kalokohan lamang kung titignan.

Isa sa mga pangarap na iyan ay ang mailathala ko ang aking sariling aklat ng mga tula, mga tula na aking isinulat mula nung ako ay bata pa lamang… hanggang ngayon na ako’y tumanda na.

Ito ay mga tula na maaring sabihing ako lang ang matutuwa o ako lang ang makaka-unawa. Dahil hindi naman talaga sila kagimbal-gimbal, bagkus sila ay isinulat lamang sa mga pangkarinawang salita.

Karapat-dapat ba akong tawaging makata?

Biyernes, Nobyembre 5, 2010

Paningit!

Paningit! Para lang may maihirit!
Upang gumalaw ang blog na hindi umiimik
Ako'y nag-aalala, baka ako'y layasan
nitong aking blog dahil 'di ko sinusulatan
Kaya't heto at aking pinagpipilitan
kahit magmukhang parang alibi man lang

Bakit nga ba hirap? Sa ideya ba'y salat?
O talagang wala lang alam na isiwalat?
Paroo't parito, pero nilalampasan lang
ang kawawang blog ay nagmukhang tagusan
Pero 'di ko naman talaga iyon sadya
bagkus ay gusto ko naman talagang tumula

Tama na nga itong aking pagngangawa
hindi naman ito nagmumukhang tula
Nasa ko lang naman talaga ay gumalaw
itong aking blog na tila nalulumbay
Kaya nga't heto na, akin nang tatapusin
Itong aking paningit, kahit sabihin pang ito'y bitin

--------------------------------------
Roy
November 6, 2010
11:46 a.m.
Angeles City
Philippines

Biyernes, Agosto 6, 2010

Maari ba akong maging iyong kulambo?

Maaari ba akong maging iyong kulambo?
Para mabantayan laban sa mga lamok
At iba pang uri ng mga insektong perwisyo
Na mananamantala sa iyong pagtulog

Gayun pa man ay iyong maaasahan
Malaya kang makakahinga at makakagalaw
Dahil sa kulambo ang hangin ay lagusan
At hinding-hindi ka kailanman pipigilan

Ako’y andito lamang, lagi mong maasahan
Pwede ring isa-isantabi kapag hindi na kailangan
Hindi maghihintay o aasa man lang
Ang nasa ko lamang ika’y maging matiwasay

Hamak na bantay, ako’y iyong turingan
Datnan at iwanan, ay hindi mo mariringgan
Kahit na konting hinanakit man lang
Tama na sa akin ang papel ko’y magampanan

Ako ang kulambo, at handa kang bantayan

--------------------------------------------
Roy
August 7, 2010
1:51 am
Angeles City
Philippines

*sagot sa isinumiteng hamon ni Ever na “kulambo” para sa aking “Challenge me to poetry”

Miyerkules, Mayo 26, 2010

NAMEMERSONAL KA BA?!

Lahat na lang pinepersonal mo! Pati pinakamaliit na bagay, pinepersonal mo! Masyado kang namemersonal!

Aba! Dapat lang! Dahil lahat ng iyong ginagawa, sinasabi, o iniisip ay repleksyon ng iyong personalidad!

Kaya pati pagbibigay ng regalo ay napakapersonal para sa iyo. Dahil di ka lang basta-basta namimigay, kundi binibigay mo ang bahagi ng sarili mo. At tinitiyak mo na bagay sa personalidad ng pagbibigyan mo ang regalo mo!

O, di ba napakapersonal?
Ngayon, kung personalan din lang ang pag-uusapan, aba, matutulungan kita diyan! Una, sino ba naman ang hindi matutuwa sa t-shirt na may larawan ng kanilang mahal sa buhay? Tiyak, patok yan!

Calling card, invitation o kalendaryo? Bakit ka mamimigay ng papel or cardboard lang? Gawin mong magnetic! Pati larawan, gawin mo ring magnetic! Hindi na kailangan ang picture frame, di ka pa magbubutas ng dingding para sabitan. Iba ka e!

Mahilig ba sa jigsaw puzzle ang mahal mo? Bigyan mo siya ng isa na ikakagulat niya kapag nabuo! Bakit? Dahil larawan ninyong dalawa ang makikita niya!

Para sa matamis na usapan, Personalized Chocolate Bar ang maipapayo ko sa iyo. Pwede mo itong gawing imbitasyon, giveaways, calling card, o kahit gusto mo lang magpahayag ng damdamin!

Pabango ba ika mo? Aba! Daig mo pa ang signature dahil larawan mo ang nakalagay sa bote! Astig! Para ka na ring may sariling brand!

Gusto mong gawin mas espesyal ang iyong paboritong larawan? I-Papier Tole natin! Magiging mas makulay ang ala-alang nasa likod nito kapag nakita mong naka-angat ang mga detalye na parang 3D at buhay na buhay!

Meron ding Pin Buttons, Mugs, Plates, Car Hanger T-shirt, at marami pang iba! At lahat ay pwede mong lagyan ng larawan at mga mensahe na nababagay sa iyong espesyal na okasyon!

At para sa larawan ng mga nabangit ko, bisitahin mo ang website ko sa www.houseofpuroy.multiply.com
Kaya kung namemersonal ka… kaibigan, mag-usap tayo.

Ito ay ginawa ko nuong ako ay nagnenegosyo pa, muli kong inilalabas bilang paghahanda sa pagbabalik ko sa pagiging entrepreneur. Maaring hindi lahat ng nabanggit ay available na ngayon. Pero asahan ninyo, makukumpleto yan at madaragdagan pa.

Usapang personalan na!

Sabado, Setyembre 12, 2009

Panulat na nakapara, papel na umaasa

Panulat na nakapara, hindi makahabi kahit isang salita
Ni ayaw na dumantay ng labing may tinta sa papel na umaasa
Ito’y nanatiling maputi, ito’y nanatiling malinis
Ngunit ‘di naman ‘yon ang layon, hindi iyon ang nais

Nasaan na mga nimfa na nagbibigay inspirasyon sa makata?
Sa kanilang mga awitin na sadyang kahali-halina
At sinasabayan pa ng tugtog ng kanilang mga lira
Bakit ngayo’y nakakabinging katahimikan ang siyang kasa-kasama?

Ang blankong papel, patuloy na umaasa at naghihintay
Nakikiramdam sa panulat, bakit ayaw dumantay?
Ang basal nitong kaputian ay naghihintay na madungisan
Nang salita ng makatang tila ngayo’y nagugulumihan

Sinubukang i-angat ang panulat na nakapara
Upang sumulat ng kahit man lang maikling tula
Ngunit blankong kawalan lamang ang tanging nararamdaman
Papel na umaasa’y nanatili pa rin ang angking kalinisan

-------------------------------------------
Roy
September 12, 2009
7:35 PM
Angeles City
Philippines

Lunes, Hunyo 15, 2009

Isang walang kwentang tula!

BABALA! Basahin lamang kapag ikaw ay walang magawa


authentic puroy

heto na, heto na, di mo pa nakikita
teka, ito ba’y tula? tila bugtong yata
haw haw de carabao batuten
pag di makatulog, solusyon ay count to ten

heto na si kaka, bubuka-bukaka
dumaan si tarzan , nabiyak ang daan
pagdating sa dulo ay i-inda-indayog
kaya pala ay nakainom ng lambanog

may payneta pa siya at mananalamin
sa may bahay kubo, duon po sa amin.
kung gusto mong lumigaya ang iyong buhay
magbayad ng maaga ng di maabala

weytaminit, kapeng maiinit,
konting ipit at baka masilip
basta sexy libre, kapag buntis doble
dahil matayog ang lipad ng sarangola ni pepe

mula aparri hanggang jolo
bawal ang nakasimangot dito
at kung hindi ka pa nangingiti man lang,
hindi ka namin tatantanan!

---------------------------------------

Roy
May 2006
Angeles City
Philippines


authentic puroy*
dahil ganito si puroy nung di pa nagseseryoso
at hindi pa nakakausap ng matino
lahat ng usapan ay talagang hinahaluan
di lamang may sayad, below sea level pa ang tama

Martes, Pebrero 3, 2009

Tulang walang pamagat

(Katulad ng akin nang nakagawian sa aking mga blogs, ako ay nagpopo-post ng mga sarili kong tula. Dahil bago pa man ako naging isang blogger ay isa na akong trying hard na makata. Ang aking saloobin ay dinadaan sa tula, maging ito man ay English, Tagalog o Kapampangan. At ngayon, dito sa Etsetera! Etsetera! ito na ngayon ang unang tulang ipo-post ko dito... at sigurado ako, hindi ito ang huli)


Walang Pamagat

kailangan bang mag-isa sa gitna ng karamihan?
at magdalamhati sa gitna ng kasiyahan?
may gusto kang sabihin, ngunit ito kaya'y pakikinggan?
nasaan na kaya ang kaibigang mahihingahan?

tinatakpan na lang ng ngiti, nakatagong dalamhati
upang saya ng iba'y wag naman sanang mapawi
dahil sa tutuo lang, kahit na ako pa ay pilitin
hindi naman madali sa akin ang ito ay sabihin

dahil noon pa man ay sanay nang mag-isa
lumaking tahimik at tila takot sa balana
bagamat paminsan-minsa'y pinipilit makisalamuha
huwag lamang na pag-isipang ako'y kakaiba

pag-iisang nakasanayan, ngayon ay pasan-pasan
dala ko ma'y lungkot o maging kasiyahan
ngunit paminsan-minsa'y pumapasok pa rin sa isipan
anong sarap sigurong magkaroon ng tunay na kaibigan


-----------------------------------------------------

Roy
March 21, 2008
10:09 PM
Angeles City

Miyerkules, Enero 7, 2009

Ano ito? Bagong blog na naman?!

Ano na naman ito?! Bago na namang blog?

Kailangan ba talaga nito?

Ewan ko ba, di ko napigilan sarili ko. Sa dinami-dami na nang blog ko, kinailangan ko pang gumawa ng isa. Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko e.

Tagalog pa ngayon!

Alam mo, atin-atin lang, dinudugo na rin ilong ko paminsan-minsan sa kaka-English ko sa iba kong blog, kaya siguro naisipan kong gumawa ng isa pang blog... na Tagalog naman ngayon.

Pero may Kapampangan blog na ako di ba? E Kapampangan nga yon e, Tagalog naman ito! Obviously magkaiba.

Tignan mo naman, pangalan pa lang ng blog, halatang walang maisip na maganda na. Etsetera! Etsetera!

Wala lang, kinati lang talagang gumawa ng Tagalog na blog.

Ano naman kaya ang magiging laman nito?

Ano pa? Kundi etsetera at etsetera! Halo-halo na! Seryoso o hindi, tutuo o kababalaghan. Kabaliwan o ano pa man.

Andyan na yan e.

Ituloy na natin ito.

Etsetera! Etsetera!

Wala lang.