Aasenso ba ako kapag binoto kita?

Sagutin mo nga ang tanong ko... aasenso ba ako kapag binoto kita?

Yung tutuo. Hindi nga?! Yung tutuo lang.

Para kanino ba yang ginhawa na pinapangako mo? Para sa akin ba o sa pamilya mo lang?

Napapansin ko lang kasi, paganda ng paganda ang buhay mo habang ako, palubog naman ng palubog sa utang.

Hindi naman sa sinisisi kita. Ni ayoko ngang umasa sa ‘yo e! Pero hindi naman ako tamad at halos magkanda-kuba na ako sa pagta-trabaho ko, pero ganun pa rin!

Kunwari lang...

Pangako... mula noon... lagi na lang... di na tayo natuto... o sadya na bang walang pag-asa?

Bakit naman kasi walang mapag-pilian? Kung meron man iba, hindi sikat kaya mahina o kaya sinasabihan pa na may topak, kaya nadi-declare na nuisance lang.

Kaya  naka-stock tayo sa mga pamilyar na mukha at pangalan, at kanilang mga taga-pagmana, upang ipag-patuloy ang nasimulan... ang mga pangako ng kanilang mga magulang.

Kunwari... sila ang pag-asa

Tamang-tama ang awitin ni Gloc-9 at ng Kamikaze, di ba?

Kunwari lang... kunwari lang ang lahat...