Pangako... mula noon... lagi na lang... di na tayo natuto... o sadya na bang walang pag-asa?
Bakit naman kasi walang mapag-pilian? Kung meron man iba, hindi sikat kaya mahina o kaya sinasabihan pa na may topak, kaya nadi-declare na nuisance lang.
Kaya naka-stock tayo sa mga pamilyar na mukha at pangalan, at kanilang mga taga-pagmana, upang ipag-patuloy ang nasimulan... ang mga pangako ng kanilang mga magulang.
Bakit ganun? Kung sino pa yung seryoso at tutuo, siya pa ang nabobokya. Kung sino naman ang wala naman gusto kundi ang makaisa, siya pa ang nabibigyan ng pag-asa. Kung sino ang hindi na iginalang ang pagkatao ng isang babae siya pa ang pinakikinggan.
Katulad ng kanta ni Gary Granada, kung pakikinggan mo, parang nakakatawa. Pero kung TALAGANG pakikinggan mo lang, seryoso talaga. Bakit nga kaya ganun?
Sadya bang may suwerte at malas sa pag-ibig?
Mabuti pa sila
by Gary Granada
Mabuti pa ang mga surot, laging mayrong masisiksikan
Mabuti pa ang bubble gum, laging mayrong didikitan
Mabuti pa ang salamin, laging mayrong tumitingin
Di tulad kong laging walang pumapansin
Mabuti pa ang mga lapis, sinusulatan ang papel
At mas mapalad ang kamatis, maya't maya napipisil
Napakaswerte ng bayong, hawak ng aleng maganda
Di tulad kong lagi na lang nag-iisa
Ano ba'ng wala ako na mayron sila
Di man lang makaisa habang iba'y dala-dalwa
Pigilan n'yo akong magpatiwakal
Mabuti pa ang galunggong nasasabihan ng 'mahal'
Kahit ang suka ay may toyo at ang asin may paminta
Mabuti pa ang lumang dyaryo at yakap-yakap ang isda
Mabuti pa sila, mabuti pa sila
Di tulad kong lagi na lang nag-iisa
Mabuti pa ang simpleng tissue at laging nahahalikan
Mabuti pa ang mga bisyo, umaasang babalikan
Mabuti pa sila, mabuti pa sila
Di tulad kong lagi na lang nag-iisa
(Interlude)
Pigilan n'yo akong magpatiwakal
Mabuti pa ang galunggong nasasabihan ng 'mahal'
Mabuti pa ang mga isnatser, palaging may naghahabol
Ang aking luma na computer, mayron pa ring compatible
Mabuti pa sila, mabuti pa sila
Di tulad kong lagi na lang nag-iisa
Actually, naka-post na ito sa isa kong blog e. Kaya lang, masyadong natatawa talaga ako dito, kaya naisipan kong ilagay din siya dito para sa mga bumabasa ng blog kong ito.
Kung gusto nyong makita ang istura habang pinapanood nyo ito ay panoorin nyo pa ang ibang video tungkol dito sa struggling blogger blog ko. Ang isa'y tawang-tawa, ang isa naman di man lang matawa.
Madalang lang akong matawa sa mga TV commercials, sa tutuo lang. Pero itong commercial ng Fita Biscuit na ito, talagang natawa ako nung una kong mapanood.
Ang una kong reaksyon, "ay, bobo!" hahaha!
Pero ang galing! Galing nilang umarte, lalo na yung babae, natawa ako sa reaksyon niya.
Hangga ngayon, natatawa pa rin ako kapag nakikita ko.
Ang tagal ko ngang hinintay sa YouTube para lang ma-i-post ko agad dito. Buti na lang meron nang nag-upload.
Para sa mga hindi nakapanood last Saturday at sa mga hindi pa nakakakilala kung sino si Gorgoro, narito ang feature episode ng Kapuso Mo, Jessica Soho kung saan kasama si Gorgoro sa mga na-feature na video blogger
Ang galing! Buti pa siya nailabas na niya ang kanyang mga original na komposisyon. Ako kaya? hanggang notebook ko na lang ang mga isinulat kong kanta?
Gusto ko na rin sanang gumawa ng video blog ng mga komposisyon ko, kaya lang, baka ang kauna-unahang taong mabato ng kamatis sa YouTube, hehe...
Anyway, hindi pala ito tungkol sa akin, tungkol ito kay Gorgoro, at heto pa ang isa niyang video. Ang kanyang kauna-unahang concert! (naks! buti pa siya....)